προσπαθώντας να βρω μια μουσική που θα με γαληνεύει την ώρα που γυρνάω από την δουλειά την ώρα που μένω μόνος με τον εαυτό μου ,τα όνειρά μου και τους απολογισμούς της μέρας μου, στεκόμουν πάντα στο βάλς των χαμένων ονείρων του Μάνου Χατζηδάκι...Τα όνειρα μπορεί να χάνοντε ...το βάλς που χορεύουν φεύγοντας όμως , πάντα θα μένει βαθιά μέσα μου...
Saturday, 31 May 2008
Subscribe to:
Comments (Atom)

